,,BRUNA, je bent nu een week bij mij en mijn honden en wat doe je het super! Je bent een lief, leuk en prachtig meisje.

 

Je hebt je zo goed aangepast aan je nieuwe situatie dat het lijkt of je er al langer bent, maar het grote voordeel is dat je gelukkig geen bange hond bent en daarom al veel van jezelf laat zien vanaf de eerste dag. Ook al heb je nog nooit in een huis geleefd… Je was meteen zindelijk. Je loopt heel netjes mee aan de riem en zelfs als je aan de lange lijn zit loop je hele stukken naast me.

 

Je hebt de eerste dagen je ogen uitgekeken naar al die nieuwe plekken waar je kwam, maar inmiddels ben je daar al bijna helemaal gewend. Tijdens het wandelen laat je zien eigenlijk iedereen wel even te begroeten en te besnuffelen, zowel baasjes als honden.

Als mensen je beginnen te aaien vindt je dat fijn en ook wel een beetje spannend, want is toch wel wat onbekend voor je.

 

Geluiden van verkeer, bij de flat en van mensen die zich vermaken in het klimbos in het bos waar we veel wandelen heb je geen problemen mee. Soms wel een beetje met mensen die achter je lopen, zoals veel galgos dat hebben.

Je wilt het liefst iedere hond begroeten en vaak laat je dan zien met ze te willen rennen en spelen. Even lekker los.

 

Je wordt binnenkort 8, maar je bent in de kracht van je leven en regelmatig even laten zien hoe snel en blij je bent staat dan ook zeker op je verlanglijstje in je eigen thuis.

Wat zou je graag een speelmaatje hebben of in ieder geval de kans om met andere honden te rennen en te spelen.

 

Je gaat goed met mijn galgo reu en kleine podenco meisje, alleen denk ik dat hele kleine/mini hondjes wat minder bij je passen.

Niet dat jij ze niet leuk vindt, maar zij vinden waarschijnlijk jouw uitdagen en spel niet zo leuk omdat je je lange sierlijke poten een beetje teveel gebruikt.

Alleen thuis zijn met je tijdelijke vrienden hier gaat ook goed… je gaat gewoon lekker op de bank of in een mand liggen slapen.

Als ik thuis kom (of uit de slaapkamer) dan laat je zien hoe blij je bent me weer te zien en gaat je staart vrolijk heen en weer.

Soms ben ik bang dat je je staart breekt tegen het kastje in de gang (of het kastje…) Je vindt stilstaan op zulke momenten moeilijk, want je wilt wel zeker te weten mee wandelen en staat dan graag vooraan.

 

Ik hoop dat er snel iemand verliefd op je wordt na het zien van je foto’s met je prachtige ogen, grijzende snoetje en aandoenlijke uitstraling. Jij gaat je eigen nieuwe familie ongetwijfeld heel blij maken!!

Je opvangmama”